Aynı ölçüde iki nevresimden biri üç katı fiyata satılıyor. Fark nereden geliyor? Bu soruya bir üretici gözüyle bakınca resim netleşiyor.
Bir ev tekstili ürününün maliyeti kabaca iplik, dokuma, boya ve terbiye, dikiş, ambalaj ve son olarak marka ile mağaza payından oluşur. Ucuz bir üründe tasarruf genellikle görünmeyen yerlerde yapılır. Daha kısa lifli iplik, daha seyrek dokuma, daha az dayanıklı boyalar, daha seyrek dikiş adımı. İlk günlerde fark etmezsiniz. Fark, onuncu yıkamada ortaya çıkar.
Bir de "dolgu apresi" denen bir yöntem var. Seyrek dokunmuş bir kumaşa nişasta ya da reçine bazlı kimyasallar uygulanarak daha dolgun ve sık görünmesi sağlanır. Elinize aldığınızda sağlam hissettirir, ama ilk yıkamada bu apre gider ve kumaşın gerçek hali ortaya çıkar. Pahalı her zaman iyi demek değil tabii. Bir kısmı sadece marka payıdır. Ama çok ucuzun da bir yerden kısılmış olması kaçınılmazdır. Akıllıca olan, ürünü fiyattan değil; lif, dokuma ve etiketteki bilgiler gibi kriterlerden değerlendirmek.