Bir nevresime elinizi sürdüğünüzde hissettiğiniz o yumuşaklığın hikâyesi aslında mağazada değil, tarlada başlıyor. Pamuk lifinin boyu, kumaşın hem tende bıraktığı hissi hem de kaç yıl dayanacağını belirleyen ilk şey.
Şöyle düşünün: Kısa liflerden iplik eğirdiğinizde ipliğin yüzeyinde daha çok lif ucu açıkta kalır. Bu uçlar dokununca hafif pürüzlü bir his verir, yıkandıkça kopar ve o tanıdık tüylenmeye dönüşür. Uzun liflerde ise lifler birbirine daha çok sarılır. İplik hem incelir hem güçlenir.
Mısır'ın Giza'sı, Amerika'nın Supima'sı bu yüzden meşhur. Bizim Ege pamuğumuz da iyi bir sezonda bu ligde rahatça oynar, bunu da teslim etmek lazım. Bir de "penye" kelimesi var ki etiketlerde sık görürsünüz. Penye, taranmış demek. Kısa lifler tarakla ayıklanır, geriye uzun ve düzgün olanlar kalır. "Karde" ise bu taramanın daha hafif yapıldığı, daha ekonomik iplik. Yani etikette "%100 pamuk" yazması tek başına pek bir şey anlatmıyor. Hangi pamuk, nasıl eğrilmiş; asıl soru bu.