Yıpranmış bir nevresimi ya da artık emmeyen bir havluyu çöpe atmak kolay. Ama tekstil atıkları, sürdürülebilirlik konusunda en zor çözülen alanlardan biri ve bunun sebebini bilmek bakışımızı değiştirebilir.
Tekstil geri dönüşümü kağıt ya da cam kadar basit değil. Pamuk mekanik olarak geri dönüştürüldüğünde, yani parçalanıp yeniden lif haline getirildiğinde, lifler kısalır. Bu lifler genelde yalnız başına kaliteli bir iplik veremez, yeni lifle karıştırılmak zorundadır. Pamuk-polyester gibi karışımlar ise daha da zor. İki lifi birbirinden ayırmak teknik olarak hâlâ pahalı bir iş.
Bu yüzden en iyi geri dönüşüm, çoğu zaman ürünü evde ikinci bir hayata taşımaktır. Eski havlular mükemmel temizlik bezi olur. Pamuklu nevresimler kesilip toz bezi, hatta kumaş çanta ya da bitki örtüsü olabilir. Hâlâ iyi durumdaki ürünler bağışlanabilir; hayvan barınakları eski havlu ve battaniyelere her zaman ihtiyaç duyar. Belediyelerin tekstil toplama kutuları da giderek yaygınlaşıyor. Belki de en sürdürülebilir hamle, en başta uzun ömürlü ürün almak.